Mist boven het IJsselmeer is geen reden om te gokken

Om half zes hangt de nevel nog aan de paal. Dat is geen sfeerplaatje. Als Marit de oever bij Andijk niet ziet, blijft de sloep liggen. We gokken niet op «het trekt wel weg» omdat iemand al in de auto zit. De ligbrief is geen ticket voor mist die je niet wegwuift.

In 2020 lieten we een groep wachten tot tien uur. Twee mensen vonden het overdreven. Om half elf kwam de wal terug; toen gingen ze. Sindsdien staat in de briefing: mist is geen onderhandeling. Jelle belt voor 08.00 als we die ochtend schuiven. Een nee die ochtend is goedkoper dan een ja op water dat je niet leest.

De kotter heeft een ruit en een radio. Dat maakt mist niet veiliger, alleen droger. De twaalfmeter gaat verder het meer op; zonder zicht houden we hem hier. Wie toch wilt, zoekt een andere kade. Wij meten zicht, niet de stemming in de locker.

Brandstof en borg blijven staan als we schuiven naar dezelfde week. Stornen bij mist die de hele dag blijft: we zeggen dat schriftelijk, zonder extra toeslag van ons. De wet over vrijetijdsdiensten op een datum blijft de Vaarafspraak; dit stuk is geen contract.

Wie vroeg wilt vertrekken, schrijft dat in de ligbrief. We beloven geen 06.00-start. De kade opent om 08.00, zondag om 09.00. Een foto van nevel is geen meting. Marit kijkt naar de paal, niet naar het scherm.