Klein Vaarbewijs: wanneer we de sleutel niet meegeven

Een filmpje van een stuurwiel zegt niets over jouw vaart. We vragen of iemand Klein Vaarbewijs I heeft als het een kotter of twaalfmeter is. Zonder dat blijft de sleutel in de locker, of Marit vaart mee als dat in de brief staat. Dat is geen les, dat is de afspraak.

Op de sloep vragen we ervaring. Wie nooit een gashendel vasthield, krijgt een extra ronde om de paal. We beloven geen diploma. We beloven dat Marit de radio en de kikker voordoet. Een gekopieerd bewijs uit een andere haven accepteren we niet als het niet klopt; we kijken, we scannen niet standaard.

Wie twee groepen meeneemt, laat één stuurman aan de paal zien. Past het bewijs niet bij de naam op de brief, blijft de boot hier tot je een andere stuurman noemt. Geen koerier die het «er wel in duwt».

Toeslag voor Marit mee: alleen schriftelijk, geen bedrag uit de losse pols aan de stoep. Zonder ja in de brief vaart zij niet mee. Een nee op meevaren is geen wanprestatie; de huurder stuurt zelf of kiest de sloep.

Na afhalen: de briefing is geen cursus die je later inroept. Wie op het meer belt omdat de versnelling «anders voelt», krijgt Teun aan de lijn als hij vrij is. We varen niet achter je aan. Dat zeggen we bij de paal, met de motor vijf minuten lopend.